doorverwijzing

vrijdag 2 september 2011

RECENSIES: Abdicate, Imbroglio, Panic Disorder

Door: Philippus

Abdicate - Transcend Through SacrificeTekengrootte
2011 - Sevared Records

Hiermee brengt Sevared weer een prima brute death metal plaat uit, die vooral opvalt omdat er zo'n verschrikkelijk constant niveau aanwezig is. De band zorgt ervoor dat er genoeg groove in de nummers is om lekker te headbangen, er zitten genoeg blasts in om de snelheidsfreaks te pleasen en er worden genoeg ‘technische’ riffs ingezet om het interessant te houden. Het rustige instrumentaaltje laat zien dat het begrip 'contrast' ook begrepen wordt. Zo komt er in elk nummer wel een slamstuk voor, maar dit wordt nooit doorgezet of zodanig aangepast, dat het absoluut sfeerverhogend werkt. Elk nummer is een prima weergave van de huidige death metal scene en eigenlijk laat deze band zien dat hij zich met 'Transcend Through Sacrifice' heeft ontwikkeld naar een niveau waarin alleen de toplaag van de underground scene zich bevindt.


Imbroglio - Sleep Deprivation
2011 - The Path Less Traveled Records

Tijdens een bezoek aan een show van Rotten Sound zag ik in het voorprogramma een band staan die er nogal typische muziek op na hield. Je weet wel: akkoorden die er vreemd uitzien maar nog vreemder klinken, gekke zanger met vaak iets eigenaardigs (deze had een rambo-achtige hoofdband) en onduidelijke nummers door onduidelijke riffs of structuur. De bandnaam was Gaza en nadat ik uiteindelijk thuis een zojuist gekocht CD-tje in de speler had gedrukt, bleek de muziek niet veel beter volgbaar. Je mist dan ook gelijk de gekke capriolen van het podium. Imbroglio (ja ja, we komen er wel) zit ook in de categorie 'vaag'. Al moet ik er gelijk bij zeggen dat de nummers best goed te volgen zijn. De ritmesectie (met prima klinkende distortion bas) geeft de nummers een degelijke basis mee en al speelt de gitarist zo nu en dan flink wazige akkoorden, je kan de rode lijn duidelijk volgen. De vraag is of je dit wilt, want het is namelijk niet echt gemakkelijk te behappen. De muziek varieert tussen de 110 en 125 BPM en dat betekent dat er geen snelheidsrecords worden verbroken. Dit is niet storend maar ik zou er persoonlijk geen moeite mee hebben als er wat meer kans bestond op een snelheidsboete. Neem bijvoorbeeld het instrumentale nummer ‘Cellar Door’ dat te lang duurt en dat met wat zang erbij veel beter was geweest. De (achtergrond)zang op de CD bevat ongewenste galm maar verder klinkt het allemaal goed genoeg. Conclusie: er zit genoeg sfeer op deze plaat, maar je moet iets uit je comfortzone komen om hiervan te genieten.


Panic Disorder - The Coming Sixth Age
2011 - Totally Sick

Als je de cover bekijkt dan zijn mijn allereerste gedachtes dat de CD over een eeuwig zwervende samurai moet gaan of dat de bandleden te veel Final Fantasy hebben gespeeld. Nou blijken de heren van Panic Disorder uit Indonesië te komen dus dat zou het een en ander kunnen verklaren. Geen strakke volgetimmerde death metal maar old-school death metal die geïnspireerd zou kunnen zijn door Malevolent Creation. Geïnspireerd, want dat niveau behalen deze heren nog niet. Na twee demo’s en twee EP’s is er nu deze release, met moeilijk uitspreekbare nummers. Gelukkig versta je meestal weinig van de tekst en richt ik me meer op de uitvoering van de zang en de rest van de muziek. Je merkt aan de muziek dat de band op elkaar is ingespeeld en de nummers hebben dan ook allemaal een fatsoenlijk begin en eind. De productie is niet helemaal geweldig (wat een gaar basgeluid) maar alles in geheel is prima aan te horen. De blasts komen goed uit de verf, de soms wat thrashy riffs geven de nummers een frisse touch en de grooves van de drummer doen zo nu en dan wel denken aan Suffocation. Een leuk album, met positieve en minder positieve elementen, dat redelijk onderhoudend is.