I Chaos - The Human Repellent
2011 - R.I.T.F. records
De tweede release (tevens debuut) van deze Nederlanders brengt ons gevarieerde Amerikaans klinkende brute death metal die mij op meerdere fronten positief is bevallen. De leden zijn geen onbekenden in de scene: ze zijn ook actief in andere bands. Dat we hier niet met beginners hebben te maken is gelijk duidelijk want de muziek staat als een huis. De death metal bevat veel blasts, maar er is ook genoeg ruimte gecreëerd voor de gitaren om de riffs te etaleren. Er wordt regelmatig teruggeschakeld naar mid-tempo stukken wat uitermate goed werkt als contrast voor de snelle stukken. Uitschieters zijn het Cannibal Corpse-achtige ‘Revulsive Butchery’, het snelle ‘Degeneration Sublime’ maar ook de mid-tempo afsluiter die de plaat een prima twist geeft. Met 'The Human Repellent' laat I Chaos zien tot de top van de Nederlandse death metal scene te horen en zich kan meten met de vele andere bands in dit genre.
Jungle Rot - Kill on Command
2011 - Victory
Hoewel Jungle Rot een naam heeft hoog te houden in de categorie ‘saaiste band ter wereld’, zal de band na het produceren van dit nieuwe album toch de bokaal moeten inleveren. Jungle Rot staat al jaren bekend om z’n mid-tempo death metal zonder fratsen wat in mijn ogen altijd resulteerde in nummers met onoriginele riffs en drumritmes, en te veel herhaling waardoor de nummers te lang duren. Saai dus. De meeste aspecten zijn niet veranderd maar ik kan toch vaststellen dat het riffwerk er vooruit op is gegaan en dat de nummers daardoor beter zijn geworden. Neem het intro ‘Rise up & Revolt’ waarin verdorie twee verschillende gitaarlijnen worden gespeeld - wat ook nog eens prima klinkt! De gitaarsolo’s zijn nog steeds van het ‘vingers op en neer, masturbeer’ niveau maar dat verwacht je ook. De nummers zijn voornamelijk in hetzelfde tempo en ook dat is niks nieuws. De fans (en die zijn er zeker) zullen dit album prima waarderen en ik ben van mening dat dit hun beste plaat is. Ik zal hem echter niet in huis gaan halen want wees eerlijk, er zijn veel betere platen te krijgen. Dit soort muziek kan mij niet boeien.
Ouroboros - Glorification Of A Myth
2011 - Independent
Vanaf de eerste seconde werpt deze band kwalitatief hoogstaande death/thrash metal over je heen alsof het niks is. De klinische productie maakt het mogelijk om de accenten van elk instrument mee te krijgen – dus ook de basgitaar. Een lichte en verstaanbare grunt laat veel ruimte voor de muziek en dit wordt dan ook goed benut. Solo’s, vlotte riffjes of een uitgebreide bridge, het komt allemaal voorbij. Je kan de muziek van Ouroboros (betekenis: staart-eter) omschrijven als melodieuze beukende mid-tempo death/thrash met grunts. De grens tussen thrash en death is hier niet helemaal duidelijk en dat bevalt mij prima. Zo zou ‘Edifice of Tyranny’ niet misstaan op een moderne plaat van Testament en laat ‘Sanctuary’ zien dat de death metal invloeden zeker aanwezig zijn. Dit de eerste release van deze band en aangezien het zo’n topplaat is, kun je maar één ding doen en dat is deze plaat in huis halen.
