Bloodsoaked - The Death Of Hope
2011 - Comatose
Met z'n brute old school death metal aanpak wist Peter Hasselbrack op voorganger 'Sadistic Deeds...' al behoorlijk te imponeren. 'The Death Of Hope' is echter de volgende stap in de vervolmaking van zijn geluid. Hasselbrack weet oude waarden te verbinden met hedendaagse bruutheid en wordt daar alsmaar beter in. De songs worden per plaat beter en de focus lijkt te liggen op het schrijven van memorabele riffs. Zo pakt 'The Death Of Hope' je bij de strot en klinkt de plaat over de hele linie ijzersterk, zelfs de simpele tekstuele aanpak van opener "Lies" stoort me geen moment. Dat James Murphy een paar solo's meespeelt verhoogt de feestvreugde alleen maar, maar ook zonder zijn bijdrage is deze derde Bloodsoaked plaat een ware knaller geworden.
Christian Muenzner - Timewarp
2011 - Eigen Beheer
Met Defeated Sanity, Necrophagist, Obscura en Spawn Of Possession op je cv verdien je zeker een plaats op deze site, ook al biedt de muziek er niet altijd aanleiding toe. 'Timewarp' is een instrumentale cd vol gitaaruitspattingen, waarbij Christian Muenzner wordt begeleid door o.a. Hannes Grossmann op drums en afwisselend Steve DiGiorgio en Jacob Schmidt op bass. Aan capabele muzikanten dus geen gebrek. Muzikaal is het een typisch "Gitaarhelden"-album vol solo's en met een fusion-achtige sound. Muenzner bewijst dan ook maar weer eens een zeer begenadigd solo-gitarist te zijn, maar naar mate de plaat vordert valt het wel op dat het wel heel veel van hetzelfde is. Dit komt ook voornamelijk omdat de songwriting erg ondergeschikt is aan de solo's. Enerzijds is dit logisch, maar het maakt wel dat je potentiele publiek enorm snel uitdunt. Als ik voor mezelf spreek, vind ik 'Timewarp' voor een keer of twee best aardig, maar dan snap ik het ook wel en wil ik gewoon nummers horen. De ware solo-purist heeft de cd inmiddels allang besteld en ieder ander kan volgens mij prima zonder dit plaatje, ondanks dat het allemaal van behoorlijke kwaliteit is.
Regurgitate Life - Promo 2011
2011 - Eigen Beheer
Regurgitate Life is een band met een actieve werkethiek. Na een promo in 2008 en vorig jaar een mini cd is Sammy Urwin alweer terug met deze nieuwe twee track promo. Wat me erg bevalt is dat de releases een duidelijke groei laten horen in zowel technische aanpak als naar een eigen geluid. De overduidelijke Disgorge invloeden zijn nog steeds aanwezig, maar er zit een enorme lading sfeer in de riffs en de songopbouw is een stuk toegankelijker. Regurgitate Life wordt volwassen en doet dat op een positieve manier. De riffs hebben een langere houdbaarheidsdatum en hebben een stukje extra kwaliteitswaarde gekregen. De Solo's die een duidelijk Chuck Shuldiner signatuur hebben gekregen voegen ook zeker wat toe aan de muziek. Twee nummers is echter veel te weinig van een kwaliteitsact als dit en het is duidelijk dat Regurgitate Life aan een full length release toe is. Overduidelijk een band voor de toekomst.